دو همدل

عاشقی جرم قشنگی است انکارش مکن

حس

دلم گرفته ای خدا

دارم می افتم از پا

اونی که منو می خواد انگار یه شک افتاده تو دلش

انگار من به چشم همه میبینه

تو بگو خدا چرا سهم من اینه؟

چرا برام حکم تنهای نوشتی چرا برام دربه دری نوشتی ؟

چرا باید تا جون دارم برم اما بازم به اول راه بیام

چرا خدا جون چرا این همه رنج وچرا این همه درد

از تو نه ولی چرا اونی که برام از همه با ارزش تره چرا اون؟

چرا باید پوسیدنمو به چشم ببینم اما کسی نبینه

اونی هم که می بینه اشتباه میکنه

دارم میمیرم خدا به دادم برس

دارم حس میکنم ازم دور میشه

دارم هس میکنم از چشاش دارم می افتم

تو بگو خدا چکار کنم

دردمو به کیا بگم دلم از غصه پره

خدا اخر دنیا پس کیه

چرا باید ببینم که دارم از چشاش می افتم چرا باید ببینم داره ازم دور میشه

طاقتشو ندارم خدا

به خدا طاقتشو ندارم

+ نوشته شده در  چهارشنبه 21 اردیبهشت1390ساعت 0:52 AM  توسط امیر و سارا   | 

کجای

کجای تو

باز به معرفت غمو دردو تنهای که هر شب بهم سر میزنن

اما تو ۱ ساله سر نزدی ۱ سال

چشم انتظارتم

۱ سال تمام هر شب سر میزنم

+ نوشته شده در  شنبه 13 آذر1389ساعت 1:33 AM  توسط امیر و سارا   | 

سلام عشق کهنه و همیشه تازه من

سلام عشق من

خوبی نمی دونم از چی بگم از کجا بگم

زندگیم شده سگی بدتر از هر مردن

کاش میمردم تو ای یه ساله دیونه شدم کم اوردم به جهنم دیگه رام نمیدن

دلم گرفته از همه از خودم از تو که یادم نمیکنی ببینی مردم زندم

کدوم گوریم به کدوم منجلابی رفتم

نه پیغامی نه حرفی  فقط سکوت کردی و منو به اتیش کشیدی خواستم چیزی نگم ننویسم خقه شم بزارم این عشق کوفتی تموم شه اما فقط حسرت یود هر از گاهی به جای که مینشستی میرم دلم می خواد همونجا بمیرم

کم اوردم نمی تونم  دعا کن بمیرم  خیلی سختمه به این فکر کنم کس دیگه دست عشقمو می گیره کس دیگه بدن لطیف تو لمس میکنه

نه حالی نه احوالی نه چیزی می پرسی

بلند شدی از اهواز امودی اینجا اتیش به جونم زدی رفتی تشنه بودم تشنه ترم کردی

اخه به کی بگم از دلتنگیم به کی بگم تو دلم اتیش جهنمه به کی بگم هر شب تو خواب بوست میکنم

به کی بگم تموم غصه های دنیا تو دلمه به کی بگم هر روز بلند میشم و اول گوشی بر میدارم تا ببینم  زنگ زدی تا بیدارم کنی 

نمی دونی چه قدر سختمه بی ص دات به تو بی نفس تو بی خنده تو زندگی کردن زندگی نه زنده مالی  بدبختی کوفتی

دعا کن بمیرم دیگه کم اوردم حق من این نبود که عاشقم کنی  بد بری دنبال زندگی خودت پس قولات چی شد یادته چه اشکای ریختیم چه قدر می خندیدم دردو دل می کردیم

با هم بودیم باهم زندگی می کردیم

اما حالا من موندمو این قلب داغون من موندمو ای چشم اشک بارون من موندمو صدای که فقط تورو میگه امشب دلم پره از تو از توی که شدی همه هستیم زندگیم

ولی حالا کو حالا کجای ببینی اونی که میگفتی عشقم اونی که داد می زدی دوستت دارم اونی که براش ترانه می خوندی تا اروم بگیره حالا یه تیغ رو رگشه

نمی دونم بازم برات میگم یا نه دعا کن بتونم تمومش کنم

چیزی نمی نوشتم که شاید این عشق لعنتیت از دلم بره اما هر روز بدترو بدتر شد برای خودم ماسفم که از همه خبر دارم هیچ کس از من خبر نداره حتی عشقم حتی تو حتی مادرم

اگه دوباره دیدمت یا صداتو شنیدم خوشحال میشم اگه ندیمت یا صداتو نشنیدم بون از عشقت راحت شدم بون امیرهمیشه تنها مرده

نجمه جونم عشق پاکم حلالم کن عاشقانه هر جا هستی خوش بخت شی

دوستت دارم تا ابد

 

 

از یادم نخواهی رفت

 

مرا از یاد خواهی برد می دانم


و من از دیدگان سرد تو یک روز


میخوانم سرود تلخ و غمگین خداحافظ


مرا از یاد خواهی برد و از یادم نخواهی رفت


من این را خوب می دانم


که روزی هم ، مرا از خویش خواهی راند


و قلبت را


که روزی آشیان گرم عشقم بود ، خواهی برد


تو از یادم نخواهی رفت


و چشمان تو


هر شب آسمان تیره ی احساس من را نور می پاشد


و من با خاطراتت زنده خواهم بود


چه غمگینم از این رفتن


و از این روزهای سرد تنهایی چه بیزارم


مرا از یاد خواهی برد می دانم


و می دانی که از یادم نخواهی رفت 

+ نوشته شده در  جمعه 7 آبان1389ساعت 0:32 AM  توسط امیر و سارا   | 

یک


چند تا دوسم داري ؟

 هميشه وقتي ازت می پرسیدم چندتا دوستم داری انظار داشتم یه عدع

بزرگ بهم بگی  


 ولي تو فقط می گفتی  يکي !!! ناراحت میشدم اکا فهمیدم ۱ قویترین عدد

 روی زمینه

چون قوي ترين وبزرگترين عدديه که ميشناسم ... دقت کردي که قشنگترين

  و عزيز ترين 
 
 چيزاي دنيا هميشه يکين 

 
ماه يکيه ... خورشيد يکيه ... زمين يکيه ... خدا يکيه ... مادر يکيه ... پدر

يکيه ... تو هم يکي


هستي ... وسعت عشق من به تو هم يکيه ... پس اينو بدون از الان و تا

هميشه يکي دوستت دارم .

و تو تنها عشقم یکی هستی

+ نوشته شده در  چهارشنبه 18 آذر1388ساعت 11:58 PM  توسط امیر و سارا   | 

شد یه شب یا چشم تر بخوابم؟

عشقم اگه با دستای قشنگ خودت منو زنده زنده خاکم کنی و تو قبرستان تنهای تنها باشم دوتا جمله از من نمی شنوی

۱ عاشقتم ای تنها عشقم

 

 ۲ دوستت دارم تا ابد

 

 نازنینم حتی خاک و مرگ هم نمی تونه یک لحظه عشق تورو از دلم بیرون کنه دوستت دارم تا ابد تا خدا هست


عشق اول...

عشق اول مهربونم سرتوبزار روشونم

عشق اول مهربونم چترموهات سایه بونم

عشق اول نازنینم دستتوبزارتودستام

عشق اول بهترینم بوی توداره نفس هام

عشق اول...

عشق اخر...

اگه امشب درکنارم ...تورودارم!!!...تورودارم!!!

پس چراچشم انتظارم؟؟؟؟...

عشق اول ...

عشق اخر...

نکنه خوابم دوباره!!!

نکنه تنهام بزاری!!!

بشه قلبم پاره ...پاره...

نکنه! هنوزنگفتم که چقد عاشقت هستم

نکنه !هرگزندونی که تورومن میپرستم

نکنه! هرگزندونم رازاون ناز نگاتو

نکنه! هرگز نخونم شعرغمگین نگاتو

اگه من حتی ندونم اسمتوای مهربونم

اگه توحتی ندونی از منم نامونشونیییییییی...

عشق اول مهربونم سرتوبزارروشونم

عشق اول مهربونم چترموهات سایه بونم

عشق اول...

عشق اخر...

نکنه خوابم دوباره

نکنه تنهام بزاری بشه قلبم پاره پاره...

نکنه تنهام بزاری بشه قلبم پاره پاره...


 

تو از این گونه نباید باشی

تو از این گونه که می سوزانی

و از این گونه که چشمان پر از شوق مرا

از خودت می رانی

من تو را مثل خدایان اساطیری دور

در خودم ساخته ام

و غرورم را در یک شب بارانی و سرد

زیر پاهای تو انداخته ام

من به تو باخته ام !

تو از این گونه نباید باشی

من پریشانتر از آنم که به خود فکر کنم

و تو حیرانتر از آنی که مرا درک کنی

من چنان بی خبر از خویش و تویی بی خبر از ما

که غریبانه ترین شعر در آیینه ما حیرانی است !

 

در من دل بیــچاره هـــــوای گله انداخت

بین مــــــــــن و دنیای شما فاصله انداخت

من عـــــــــــــابر دلخسته این جاده نبودم

این خـــــار به گِل مانده به پا آبله انداخت

ذهن دل من آبی پــــــر وسعت دریاست

امواج پریشان ، دلم از حوصله انداخت

با این دل وامانده به جایی نرسیدیم

عمریست که ما را عقب از قافله انداخت

 

گله دارم ؛ آره من از خدا گله دارم ....

که چرا در هر قدمم میخوره گره کارم ؟؟؟؟

دیگه پر شده از ناله ها دل پارم

که چرا خوبی های دنیا واسم نصفه کارست

وقتی غرق میشم آره زیر سیل کارم

وقتی نمیشه به دست بیارم من دل یارم

وقتی شونه ای ندارم من روش سر بزارم

میگم گله دارم گله از این دل زارم


دیگه حتی واسه زندگی کردنم خیلی دیره ....

دیگه هیچ چیز برام مهم نیست حتی وبمم که یه روز جبران تموم خستگیهام بود یادتون باشه یه روز خوب آپ

میکردم و طرفدار داشتم اما ....! اما حالا چی که هیچی واسم نمونده ... به قوله بچه ها یادش بخیر

جوونیامون!!!!!

اما شما یادتون باشه که یکی این جاست ، توی این کلبه ی تاریک یکی که زندگی را با چشمای باز سیاه میبینه

با تموم آدماش تموم آدم هایی که باعث سیاهی دنیا شدن

کاش هیچ وقت دلی نداشتیم که نشکنه ، نسوزه و تنگ نشه .....

میخوام بدونم العان چند نفر این جان که مثل من تنها و خستن مثل من از همه ی ادمها دل گیرن تا حالا کسی

در حقشون خوبی نکرده و جواب محبت هاشون را با ظلم پس گرفتن؟

به نظر شما چرا ادم باید عاشق باشه ولی تنها؟؟؟؟؟؟

فقط به من بگو چرا ؟؟؟؟

به خدا خیلی خستم دیگه بسه

خدایا پس کی این کابوس تلخ تموم میشه؟

خدااااااااااااااااااااااااااااااااااااا

 


در غربت مزار خودم گريه ام گرفت

از زخم ريشه دار خودم گريه ام گرفت

وقتي که پرده پرده دلم را نواختم

از ناله ي سه تار خودم گريه ام گرفت

پاييز مي وزد و تو لبخند مي زني

اما من از بهار خودم گريه ام گرفت

يک تکه آفتاب برايم بياوريد!

از آسمان تار خودم گريه ام گرفت.

+ نوشته شده در  سه شنبه 17 آذر1388ساعت 3:25 AM  توسط امیر و سارا   | 

عشقم

 

دلم که مي‌گيرد مي‌بينم حق با آسمان است که مي‌گريد،  ناله مي‌کند، مي‌غرد و مي‌سوزد. خوشا به حالش. چقدر دوست داشتني و زيبا احساس خود را مي‌گويد.

چقدر اين صدا برايم آشناست. صداي هق‌هق گريه آسمان را مي‌گويم، صداي بارش باران را. بارها آن را از اعماق وجودم شنيده‌ام. صدايي است که رنگ تنهايي دارد، بوي فراق و درد

 


رو ساحل سرخ دلت اسم کسي رو حک نکن                                                                     
                                                                  به اينکه من دوست دارم حتي يه ذره شک نکن
بزار بهت گفته باشم که ماجراي ما و عشق                                                                    
                                                                   تقصير چشماي تو بود ‌‌‌، وگرنه ما کجا و عشق ؟
سرم تو لاک خودم و دلم يه جو هوس نداشت                                                                  
                                                                   بس که يه عمر آزگار کاري به کار کس نداشت
تا اينکه پيدا شدي و گفتي ازاين چشماي خيس                                                                
                                                                       تو دفتر ترانه هات يه قطره بارون بنويس
عشقمو دست کم نگير درسته مجنون نميشم                                                                    
                                                                        وقتي که گريه مي کني حريف بارون نميشم
رو ساحل سرخ دلت اسم کسي رو حک نکن                                                                 
                                                                      به اينکه من دوست دارم حتي يه ذره شک نکن
هنوز يه قطره اشکتو  به صد تا دريا نمي دم                                                                 
                                                                     يه لحظه با تو بودنو  به عمر دنيا نمي دم
همين روزا بخاطرت به سيم آخر مي زنم                                                                      
                                                                 قصه عاشقيمونو تو شهرمون جار مي زنم

 

 
وقتي تو ازم پرسيديم چند تا دوسم داري گفتي: يکي !!!

اول نفهمیدم و ناراحت میشدم ولی بعد فهمیدم چقدر زیاد دوستم داری

 چون قوي ترين و
 
 بزرگترين عدديه که ميشناسم ... دقت کردم که قشنگترين و عزيز ترين چيزاي دنيا هميشه يکين
 
؟ ماه يکيه ... خورشيد يکيه ... زمين يکيه ... خدا يکيه ... مادر يکيه ... پدر يکيه ... تو هم يکي
هستي ... وسعت عشق من به تو هم يکيه ... پس اينو بدون از الان و تا هميشه يکي دوستت دارم .

تا ابد دوستت دارم


 

 

چقدر خوب و روشن است نماي چشم هاي تو
 
                                                                        نميرسد ستاره اي به پاي چشم هاي تو
 
به ماه خيره مي شوم فقط و گريه مي کنم 
             
                                                                         دلم که تنگ ميشود براي چشم هاي تو
 
و هي مرور ميکنم نگاه اول تو را
 
                                                                         اگر نمي رسد به من صداي چشم هاي تو
 
تو تاکه پلک مي زني به سجده ميرود دلم
 
                                                                         به پيشگاه اعظم خداي چشم هاي تو
 
شبي خراب مي شود حصارهاي فاصله
 
                                                                         و آب مي شود دلم به پاي چشم هاي تو

 


انگار كه نفرين شده ام به چه گناهي  نميدانم

سرنوشت بازيها دارد با دل خسته من  اسير نفس او شدم وچه اسان تحقيرم ميكند

سردرد امانم نميدهد چشمانم به سياهي ميرود همه جا تاريك است  خاك مرده

برسرايم ريخته اند

خنديدن را از ياد برده ام شادي با من غريبه است وچه دور ميبينمش  دست

 نيافتني ميماند

سكوت مطلق

اما دلم عجيب سنگين است  حال ميتوان گريست  نه ؟

صداي سكوت است كه مي ايد  و من تنها نشسته ام با بغضي در سينه ام توان

شكستنش را ندارم  شايد هم

نميخواهم بشكنمش  مدتهاست كه بامن است  دامني ميجستم كه پناهم باشد و پرده

اشكم  ميخواستم انجا سردر

شانه هاي او هاي هاي گريه سردهم اما افسوس .....

اشكهايم انگار خريداري ندارند

و ظلمت شب است كه بر خانه ام حكم ميراند كورسوي اميدي ميبينم  يا كه شايد

 توهمي بيش نيست  دنيا با من غريبه است  وشب سهم من است از تمام روشنايها./

 

+ نوشته شده در  دوشنبه 2 آذر1388ساعت 2:42 AM  توسط امیر و سارا   | 

دلگم گرفته


رو ساحل سرخ دلت اسم کسي رو حک نکن                                                                      
                                                                           به اينکه من دوست دارم حتي يه ذره شک نکن
بزار بهت گفته باشم که ماجراي ما و عشق                                                                     
                                                                           تقصير چشماي تو بود ‌‌‌، وگرنه ما کجا و عشق ؟
سرم تو لاک خودم و دلم يه جو هوس نداشت                                                                  
                                                                            بس که يه عمر آزگار کاري به کار کس نداشت
تا اينکه پيدا شدي و گفتي ازاين چ شماي خيس                                                                
                                                                             تو دفتر ترانه هات يه قطره بارون بنويس
عشقمو دست کم نگير درسته مجنون نميشم                                                                    
                                                                             وقتي که گريه مي کني حريف بارون نميشم
رو ساحل سرخ دلت اسم کسي رو حک نکن                                                                 
                                                                           به اينکه من دوست دارم حتي يه ذره شک نکن
هنوز يه قطره اشکتو  به صد تا دريا نمي دم                                                                 
                                                                             يه لحظه با تو بودنو  به عمر دنيا نمي دم
همين روزا بخاطرت به سيم آخر مي زنم                                                                       
                                                                               قصه عاشقيمونو تو شهرمون جار مي زنم

+ نوشته شده در  دوشنبه 2 آذر1388ساعت 1:50 AM  توسط امیر و سارا   | 

مرا نه از برای من بخاطر خدا ببخش

خدایا مرا ببخش به خاطر قلبی که شکسته ام مرا بخاطر تمام دلسنگی هایم ببخش امیر جان تو نیز مرا ببخش مطمءنم که من لیاقت قلب تو را نداشته ام

بگذر ز من ای اشنا چون از تو من دیگر گذشتم   دیگر تو هم بیگانه شو چون دیگران با سرگذشتم

          میخواهم عشقت در دل بمیرد                 میخوانم تا دیگر در من یادت پایان گیرد

هر عشقی می میرد خاموشی میگیرد               عشق تو نمی میرد باور کن بعد 

                               از تو دیگری در قلبم جایت را نمیگیرد

+ نوشته شده در  چهارشنبه 15 مهر1388ساعت 9:0 PM  توسط امیر و سارا   | 

سلطان قلبم

 

یه شب یه روز یه سال

یه عمره که میگردم

بعدها

چو کبوتر بی پروبال

میرم همه جا

یه روز دیدم گم شد جونم

 دور افنادم از اشیونم

بی خونه موندم  سر گردونم

بی او چه کنم

سلطان قلبم کجای کجای


تو اگه پرنده باشی چشمهای من آسمونه

      راز پر کشیدنت را کسی جز من نمیدونه

          واسه من سخته که بی تو بنویسم مشق پرواز

                      با صدای ساز خسته تر کنم گلوی پرواز  

+ نوشته شده در  چهارشنبه 15 مهر1388ساعت 1:30 AM  توسط امیر و سارا   | 

به یادتم

نه بسته ام به کس دل   نه بسته کس به من دل  چو تکیه پاره بر موج رها رها رها من 

 نه چشم من به سویی نه باده در سبویی که تر کنم گلویی به یاد اشنا من

ستاره ها نهفته در اسمان ابری دلم گرفت ای دوست

هوای گریه با من هوای گریه با من  دلم گرفت ای دوست هوای گریه با من

+ نوشته شده در  شنبه 11 مهر1388ساعت 2:44 PM  توسط امیر و سارا   | 

تنها شده

می نویسم ، برای تو می نویسم برای تو که بدانی چقدر دلم تنگ است ،می خواهم بدانی که فراموشت نکرده ام. می خواهم بدانی که هنوز خوب به یاد دارم روزهای تنهایی ام را که فقط حضور تو بود که مرا به ماندن دل خوش می کرد .

می نویسم تا بدانی هنوز انقدرها بی معرفت نشده ام که مهربانی های تو را از یاد ببرم.

اه ، مهربان من !

هستم ،همین نزدیکی ها ،نمی دانم تو چقدر مرا به یاد داری ،مهم ....

نه مهم است .

من از تو می گویم ، تا بدانی که من هنوز هم بی وفا نشده ام و خیلی خوب می دانم که همیشه این تو بوده ای که مرا فقط به خاطر خودم خواسته ای نه چیز دیگری ،در کوچه های دل تنگی و انتظارم وجود تو بود که گرمی بخشم بود و این تو بودی که مرا از هر هراسی می رهاندی و پناهم می دادی.

اری ،محبوب من ،دلم برای ان روزها تنگ است

 

+ نوشته شده در  سه شنبه 7 مهر1388ساعت 0:0 AM  توسط امیر و سارا   | 

تحمل کن عزيز دل شکسته،
تحمل کن به پای شمع خاموش،
تحمل کن کنار گريه من،
به ياد دلخوشی های فراموش،
جهان کوچک من از تو زيباست،
هنوز از عطر لبخند تو سرمست،
واسه تکرار اسم ساده توست،
صدايی از من عاشق اگر هست...

 

                

(( امشب دلم خیلی گرفته  ، انگار تا امروز هر چی

 از هر کی کشیدم افتاده روم ، می خوام برم چیدن ستاره

اما هوا ابریه ، میخوام گریه کنم اما ، اما قول دادم به خودم و تو

 که گریه نکنم ، می خوام داد بزنم اما همه خوابیدن ، چی کنم ؟ ))

 

 

+ نوشته شده در  دوشنبه 23 شهریور1388ساعت 5:50 AM  توسط امیر و سارا   | 

 

شبی از شب ها تو آینیه هر پاکی ای پاک

باتو باور کردم که جهان خالی از آینه پاکی نیست

شبی از شبها یاد من پاورچین پاورچین

از در خانه برون رفت من ندانستم کی باز آمدوکجا بود

آن قدر بو بردم

که تنش بوی دلاویز تورا با خود داشت

شبی از شبها تو مرا گفتی که شب باش

من که شب بودم وشب هستم شب خواهم بود

شب شب گشتم به امیدی که تو

فانوس نظر گاه شب من باشی

+ نوشته شده در  سه شنبه 17 شهریور1388ساعت 1:26 AM  توسط امیر و سارا   | 

سارا جونم دوستت دارم با تمام وجودم قسم به دلهای عاشق

+ نوشته شده در  شنبه 14 شهریور1388ساعت 2:19 AM  توسط امیر و سارا   | 

برای چشمان معصومت

من از طرح زیبای هر خاطره

سلامی غزل گونه خواهم نوشت

که باور کنی گرچه دوراز تو ام

فراموش هرگز نکردم تو را

در این رخوت بی مجال زمان

که احساس پژمرده  همچون خزان

به یاد تو من مانده ام آشنا

که شاید که من یاد باشم تو را

+ نوشته شده در  جمعه 13 شهریور1388ساعت 4:28 PM  توسط امیر و سارا   | 

اولین کلام

 گوش کن جاده صدا می زند از دور قدم های تو را چشم تو زینت تاریکیهاست

  پلک ها را بتکان کفش به پا کن برو انجا که پر ماه به انگشت تو هشدار دهد

 و مزامیر شب اندام تو را مثل یک قطعه ی اواز به خود جذب کنند پارسایی است

 در ان نزدیکی که تو را خواهد گفت بهترین چیز رسیدن

 به نگاهی است که از حادثه ی عشق تر است

+ نوشته شده در  چهارشنبه 11 شهریور1388ساعت 3:59 PM  توسط امیر و سارا   |